Παραδείγματα που αποφεύγουμε

HomeArticlesΠαραδείγματα που αποφεύγουμε

Παραδείγματα που αποφεύγουμε

**Continue to the bottom for the english version**

Φειδίας, ένας ηθικός, αθάνατος, πρωτοπόρος καλλιτέχνης του κόσμου.

Περικλής, πρώτος πολίτης του χρυσού αιώνα, έκανε την Ελλάδα αθάνατη στο χρόνο σε πνεύμα, τέχνη και πολιτισμό.

Σωκράτης, άνθρωπος που αποτέλεσε τομή στο χρόνο της φιλοσοφίας και της διδασκαλίας. Σύμβουλος του Περικλή – ‘είναι δύσκολο άρχοντά μου να φτιάξει κανείς ένα έργο χωρίς να κάνει λάθος, αλλά  δύσκολο είναι και εάν ακόμη φτιάξει κάτι αλάθητο να μην πέσει σε άδικο κριτή’.

Ασπασία, γυναίκα με ομορφιά, εξυπνάδα και επιρροή, με λόγο ικανό να σταθεί μαζί με τα μεγαλύτερα μυαλά της Ελλάδας και να προσελκύσει το θαυμασμό σπουδαίων ανδρών.

Αρσινόη, βασίλισσα της Θράκης και της Αιγύπτου, που ακόμη εμπνέει, καθοδηγεί και δικαιώνει. Μία γυναίκα με αυστηρή μορφή και κάλλος, που συνδύασε την πολιτική της ισχύ για την ανάδειξη του πολιτισμού. Έμεινε πιστή στον τόπο που αγάπησε εφ’ όρου ζωής, τη Σαμοθράκη, και το όνομά της έχει συνδεθεί με μία αθάνατη κληρονομιά.

Και ναι, είναι σκέψεις που τις επαναλαμβάνουμε συνεχώς, αυτές για τις παλιές δόξες που πολλοί υποτιμούν, για ιστορικές μορφές που κανέναν δεν ενδιαφέρουν. Ζούμε σε μία πραγματικότητα που η στάμπα του ανεξάρτητου Έλληνα είναι πραγματική – είναι τόσο ελεύθερος που μπορεί να πετάει τα σκουπίδια του όπου θέλει, δε σηκώνει επίπληξη ακόμη και όταν φταίει, καταπατά τους νόμους και τα δικαιώματα των συμπολιτών του γιατί μπορεί.

Γιατί είμαστε ο Έλληνας που αποφάσισε ότι είναι σπουδαίος, επειδή η πολιτεία είναι ανύπαρκτη, η πολιτεία της αριστείας είναι άφαντη, η πολιτεία σπάει θρανία στα σχολεία, βανδαλίζει πανεπιστήμια, καταστρέφει περιουσία δημόσια και ιδιωτική, έτσι για πλάκα, για μια διαμαρτυρία που δεν έχει αρχή και σίγουρα δεν έχει τέλος. Ίσως πιστεύει ότι έτσι μπορεί να γίνει πρώτος πολίτης της Ελλάδας.

Ποιος είναι ο Φειδίας; Ποιος είναι ο Περικλής ο αριστοκράτης με την παλλακίδα Ασπασία; Είναι πρότυπα αυτά για τον Έλληνα του σημερινού πολιτισμού; Με γλώσσα και ύφος που ανεβαίνει ψηλότερα και από τον Παρθενώνα, κι ας μην είναι ικανός ούτε μία πέτρα του να αγγίξει.

Είναι βαθύ το κοινωνικό, πολιτικό και ψυχολογικό χάσμα μέσα στον Έλληνα. Και η Ελλάδα δεν είναι εύφορη γη, γιατί της λείπει η μόρφωση. Αυτή είναι που γεννά πλούτο, πολιτισμού, αγαθών, γνώσης και λαμπρού μέλλοντος. Και η μόρφωση δεν είναι το θεμέλιο της ελληνικής πολιτείας, δυστυχώς η αριστεία είναι ντροπή, και η πνευματική καλλιέργεια των ανθρώπων δίνει τη θέση της στον ατομικισμό, το ναρκισσισμό και τη φαυλότητα.

Σε βιβλιοθήκες ανοιχτές, οι άνθρωποι έπρεπε να ψάξουν τι έκαναν οι Φειδίες, οι Αρσινόες και οι Ασπασίες του κόσμου. Να ψάχνουν την τελειότητα με όραμα, χωρίς ντροπή αλλά με όνειρο μία μεγαλειώδη αυτοπραγμάτωση.

Μπορούσε να μεγαλουργήσει ο Φειδίας, εάν ο Περικλής τον αψηφούσε; Μπορούσε ο Περικλής να δημιουργήσει εάν δεν είχε το Σωκράτη και την Ασπασία συμβούλους του; Ήταν μία αλυσίδα μεταξύ τους, καλά λαδωμένη από μια πολιτεία που έχει στον νου της την αριστεία.

Και η αριστεία καλλιεργείται στην ψυχή μας από το πρώτο μας βήμα στην κοινωνία. Δεν διδάσκεται με λόγια αλλά με βίωμα,  και η αποτυχία είναι η αρχή μίας νέας πορείας και όχι αιτία για θρήνο, μίσος και καταστροφή. Μπορούμε να φτιάξουμε έναν νέο πολιτισμό όχι πιστεύοντας ότι ξέρουμε τα πάντα, αλλά τιμώντας τη γνώση που αφήνουν οι μεγάλοι άνθρωποι – τα παραδείγματα που είναι τιμή μας να ακολουθούμε.


The examples we avoid

Fidias, an artist of the world, an immortal visionary.

Pericles, the first citizen of the golden era, the one who made Greece timeless, spiritually and culturaly.

Socrates, a man who was a milestone in the history of philosophy. He was Pericles’s advisor – “it is difficult, my lord, for a man to build something without making a mistake, but it is also difficult, even if they make something unmistakable to be judged wrongly” (free translation)

Aspasia, a beautiful, smart and influential woman. Her word was equal to the words of the greatest men of Greece, and for that she was admired by them.

Arsinoe, queen of Egypt and Thrace, still an inspiring leader. She was a woman of strength and beauty, who used her political power to make culture emerge and remain alive for ever. Her faith to her favorite island Samothraki was eternal and for that her name is still connected to an immortal heritage.

Those thoughts may have been repeated over and over. Thoughts about the ancient glory and historical figures, so underappreciated today. Who cares about them? In our days, the independent Greek is so free to toss their garbage anywhere, they ignore the law and never admit their wrongs. And one might wonder – why is that? Maybe it’s the state that is nowhere to be found, the state is busy vandalizing schools, ruining private and public property, for a never ending protest. Maybe today’s Greeks believe that this is what makes a “first citizen” now days.

So who is this Fidias? Who is Pericles, the aristocrat with his mistress, Aspasia? Are those true role models for today’s culture? Maybe not, because now we have a language and an attitude as if we were the ones who built the Parthenon. There is a whole in the greek soul now, a big cultural, political, psychological whole. And for that Greece is barren, because it lacks the education that creates culture, knowledge and a bright future.

Unfortunately, knowledge has not been Greece’s foundation for a long time now. And being highly educated is not such priority as being and egoist and narcissist. Apparently the open libraries are not an opportunity for one to search what Fidias, Arsinoe and Aspasia did. Could Fidias be this great man if Pericles ignored him? Could Pericles create so much if he didn’t have Aspasia and Socrates? Those people where different parts of the same machine that worked perfectly as a whole.

This machine would work only to create greatness. And seeking greatness is something that starts when we take the first step in the society. It is not something to be taught, but something to live. Part of it is to acknowledge that failure is the beginning for something new, not a reason to mourn, hate and destruct. We can create a new culture not by believing we know everything, but by honoring the knowledge left by great men – it is an honor to follow their example.